Σάββατο 9 Αυγούστου 2008

ΑΘΑΝΑΤΗ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΑΓΑΠΗ...

Φτάνει μία... μόνο μία φορά στην ζωή ενός ανθρώπου, να ξεπλύνει το ρούχο του ιερού του έρωτα, με την κρυστάλλινη βροχή ενός ανώτερου EGO, για να ακουμπήσει το αρμονικό αναπάντεχο πάντα της γης... Και εκεί ο έρωτας καταλύεται, μετουσιώνεται και αναγεννάται, σε μια μορφή λευκής και σιωπηλής γιορτής. Της μίας, διάχυτης, αιώνιας και μοναδικής αγάπης... του ουρανού... Εκεί που όλοι είναι φωτάκια του Φωτός και κάθε φως έχει την δική του μοναδική και υπέροχη λάμψη...

Δεν υπάρχουν σχόλια: