ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΜΟΥ... ΔΙΠΛΗ ΕΥΛΟΓΙΑ!... :)
Παίρνω τις λέξεις που πετάνε σαν πεταλούδες μες της Άνοιξης το βιος, φτιάχνω στιχάκια που γελάνε για να ανάβουν στην καρδούλας μας το φως.
Παίρνω αχτίδες απ' τον ήλιο κι όπως τις μπλέκω με χαμόγελα μιλούν βλέπω στα μάτια τους το φίλο που δίχως θέλω μια για πάντα θ' αγαπούν.
Δώρο Θεού είναι ο κόσμος κι όμως του σβήσαμε τα φώτα την αυγή, πάντα στο χώμα θα 'ν' ο δυόσμος να μας θυμίζει πως το θαύμα θα συμβεί!
...παιδάκι μου και φιλαράκι μου, για σένα...
...αυτό το blog... βασικά για σένα... αφιερωμένο !...
ελπίζω στο "θαύμα" να σε ακούω πιο συχνά, όταν μπορείς, στο τηλέφωνο και να τα λέμε... το ξέρω πως κουράζεσαι...
...απλά μου λείπουν τα αστεία μας, οι φάρσες μας, οι γκρίνιες μας και οι τσακωμοί μας, δηλαδή... ... όλες οι υπέροχες στιγμές μας... ...γιατί μου λείπεις μωρό μου, που είσαι μακρυά μου... ...γιατί μου λείπει το γλυκό φωτάκι σου, και στέκομαι λίγο σαν δυόσμος και σαν λουλούδι στην έρημο... και αυτό στο λέω για να χαρείς και όχι για να λυπηθείς...
...γιατί έτσι πιο καλά καταλαβαίνουν τα παιδιά την αγάπη. Από την με φροντίδα απόσταση που διατηρείς από αυτά. Ώστε να μπορέσουν να ανοίξουν με χαρά τα φτερά τους και να φτιάξουν την δική τους φωλιά ...
...γιατί με όσα κι αν σε σκοτίζω... χι χι χι και σου λέω πως θέλω από εσένα και με λες μετά υπερβολική... να το ξέρεις καλά, να το έχεις μέσα σου ριζωμένο για πάντα... Πως το πρώτο που θέλω είναι να είσαι ελεύθερο, καλά και χαρούμενο !... όλα τα άλλα έρχονται έπειτα για μένα ψυχούλα μου...